SEMI ชี้แจงกฎระเบียบ PFAS และมาตรฐานอุตสาหกรรม

เนื่องจากความสนใจทั่วโลกมุ่งเน้นไปที่สารเพอร์และโพลีฟลูออโรอัลคิล (PFAS) มากขึ้น อุตสาหกรรมจึงเผชิญกับความท้าทายที่เพิ่มขึ้นในการทำความเข้าใจข้อกำหนดด้านกฎระเบียบที่ซับซ้อน เกณฑ์ความเข้มข้น และคำจำกัดความที่แตกต่างกัน การวิเคราะห์ที่ครอบคลุมนี้ให้ความชัดเจนในประเด็นสำคัญเหล่านี้

กฎระเบียบของ PFAS กำลังพัฒนาไปอย่างรวดเร็วอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ตั้งแต่การห้ามโดยสิ้นเชิงไปจนถึงการจำกัดความเข้มข้นที่เข้มงวด แนวทางการกำกับดูแลแตกต่างกันไปอย่างมีนัยสำคัญในแต่ละเขตอำนาจศาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับ "การกระจุกตัวของผลประโยชน์ตามกฎระเบียบ" (CRI) กฎเกณฑ์บางประการห้ามมิให้เพิ่ม PFAS โดยเจตนา ในขณะที่กฎเกณฑ์อื่นๆ กำหนดเกณฑ์ตัวเลขเฉพาะ

ข้อจำกัด PFAS ที่เสนอโดยกฎระเบียบ REACH ของยุโรป แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้:

• ขีดจำกัด PFAS เดียว:ไม่มีสาร PFAS เดี่ยวใดมีปริมาณเกิน 25 ppb (วัดผ่านการวิเคราะห์แบบกำหนดเป้าหมาย ไม่รวม PFAS แบบโพลีเมอร์)
• ขีดจำกัด PFAS ทั้งหมด:ความเข้มข้นของ PFAS รวม (เลือกวัดได้หลังจากการย่อยสลายของสารตั้งต้น) จะต้องไม่เกิน 250 ppb (ไม่รวม PFAS โพลีเมอร์)
• เกณฑ์ฟลูออไรด์ทั้งหมด:ผู้ผลิตจะต้องจัดทำเอกสารพิสูจน์ปริมาณฟลูออไรด์ของ PFAS หรือที่ไม่ใช่ PAS เมื่อปริมาณฟลูออไรด์รวมเกิน 50 ppm

สิ่งสำคัญในการทำความเข้าใจเกณฑ์เหล่านี้คือการตระหนักว่าฐานการคำนวณ "ความเข้มข้น" แตกต่างกันอย่างไรในระดับภูมิภาค คำจำกัดความ "บทความ" ของยุโรปเป็นไปตามหลักการของศาลยุโรปปี 2015 ที่ถือว่าส่วนประกอบที่จำหน่ายเชิงพาณิชย์เป็นบทความแยกต่างหาก ในทางตรงกันข้าม US EPA ให้คำจำกัดความบทความต่างๆ ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่วางตลาดโดยสมบูรณ์

แม้จะมีการตรวจสอบด้านกฎระเบียบเพิ่มมากขึ้น แต่คำจำกัดความของ PFAS ยังคงไม่สอดคล้องกันในเขตอำนาจศาล ทำให้เกิดความท้าทายในการปฏิบัติตามข้อกำหนดเพิ่มเติม คำจำกัดความที่เป็นตัวแทนรวมถึง:

• ข้อเสนอ EU REACH:สารที่มีอะตอมคาร์บอนเมทิล (CF3-) หรือเมทิลีน (-CF2-) ที่มีฟลูออริเนตสมบูรณ์อย่างน้อยหนึ่งอะตอม (โดยไม่มีสิ่งที่แนบมากับ H/Cl/Br/I)
• กฎการรายงานของ EPA ของสหรัฐอเมริกา:สารเคมีที่มีหน่วย R-(CF2)-C(F)(R′)R″ โดยที่ CF2/CF คือคาร์บอนอิ่มตัว และ R/R′/R″≠H
• กฎระเบียบของรัฐเมน/นิวยอร์ก:ฟลูออโรเคมีอินทรีย์ใดๆ ที่มีอะตอมคาร์บอนที่มีฟลูออริเนตสมบูรณ์อย่างน้อยหนึ่งอะตอม

กฎระเบียบบางประการมีผลใช้เฉพาะกับรายการ PFAS ที่เฉพาะเจาะจงเท่านั้น เช่น SNUR ของ TSCA ของสหรัฐอเมริกาสำหรับเพอร์ฟลูออโรอัลคิลคาร์บอกซีเลตและซัลโฟเนตสายโซ่ยาว

SEMI และ Semiconductor Industry Association (SIA) ได้นำคำจำกัดความของ PFAS มาใช้ ซึ่งครอบคลุมสารเคมีทั้งหมดที่มีหน่วยโมเลกุล -CF2- และ/หรือ -CF3 แนวทางนี้สะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของอุตสาหกรรมในการบริหารความเสี่ยงที่ครอบคลุมและการพัฒนาที่ยั่งยืน

ตระกูล PFAS มีขนาดใหญ่กว่ากลุ่มที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปมาก EPA ของสหรัฐอเมริกาเก็บรักษาฐานข้อมูล "รายการ" ที่ประกอบด้วยสาร PFAS ที่ไม่ซ้ำกันมากกว่า 12,000 รายการ แนะนำว่าการใช้งาน PFAS จริงอาจเกี่ยวข้องกับช่วงที่กว้างกว่าที่อยู่กฎระเบียบปัจจุบันด้วยซ้ำ

การจัดการ PFAS ที่ถูกต้องจำเป็นต้องเข้าใจหลักการตั้งชื่อฟลูออโรโพลีเมอร์ เนื่องจากวัสดุอุตสาหกรรมจำนวนมากใช้ชื่อทางการค้ามากกว่าการกำหนดทางเคมี ฟลูออโรโพลีเมอร์ทั่วไป (PFAS ทั้งหมด) ประกอบด้วย:

• ECTFE (เอทิลีน คลอโร ไตร ฟลูออโร เอทิลีน)
• ETFE (เอทิลีน เตตร้า ฟลูออโร เอทิลีน)
• FEP (ฟลูออริเนตเอทิลีนโพรพิลีน)
• PCTFE/PTFCE (โพลีคลอโรไตรฟลูออโรเอทิลีน)
• PFA (ต่อฟลูออโรอัลคอกซีอัลเคน)
• PTFE (โพลีเตตร้าฟลูออโรเอทิลีน)
• PVDF (โพลีไวนิลิดีนฟลูออไรด์)
• PVF (โพลีไวนิลฟลูออไรด์)

ฟลูออโรอีลาสโตเมอร์ (FKM/FPM) และเพอร์ฟลูออโรอีลาสโตเมอร์ (FFKM/FFPM) ไม่มีหมายเลข CAS ที่เฉพาะเจาะจง โดยมีองค์ประกอบแตกต่างกันไปตามผู้ผลิต การแพร่หลายของชื่อทางการค้าสำหรับผลิตภัณฑ์ฟลูออโรโพลีเมอร์ที่ได้รับใบอนุญาตทำให้การระบุวัสดุมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น