SEMI, PFAS Düzenlemelerini ve Endüstri Standartlarını Açıklığa kavuşturdu

Küresel ilgi giderek per- ve polifloroalkil maddelere (PFAS) odaklandıkça, endüstriler karmaşık düzenleyici gereklilikleri, konsantrasyon eşiklerini ve değişen tanımları anlama konusunda giderek artan zorluklarla karşı karşıya kalıyor. Bu kapsamlı analiz, bu kritik konularda netlik sağlar.

PFAS düzenlemeleri, tamamen yasaklamalardan katı konsantrasyon sınırlarına kadar eşi benzeri görülmemiş bir hızla gelişiyor. Düzenleyici yaklaşımlar, özellikle "Düzenleyici Çıkarların Yoğunlaşması" (CRI) konusunda, yargı bölgeleri arasında önemli ölçüde farklılık göstermektedir. Bazı düzenlemeler PFAS'ın kasıtlı olarak eklenmesini yasaklarken, diğerleri belirli sayısal eşik değerleri belirlemektedir.

Avrupa REACH yönetmeliğinin önerilen PFAS kısıtlamaları bu farklılıkları göstermektedir:

• Tek PFAS limiti:Hiçbir PFAS maddesi tek başına 25 ppb'yi aşamaz (polimerik PFAS hariç, hedeflenen analiz yoluyla ölçülür).
• Toplam PFAS limiti:Birleşik PFAS konsantrasyonları (isteğe bağlı olarak öncül bozunmasından sonra ölçülür) 250 ppb'yi (polimerik PFAS hariç) aşmamalıdır.
• Toplam florür eşiği:Üreticiler, toplam florür 50 ppm'i aştığında PFAS veya PAS olmayan florür içeriğini kanıtlayan belgeler sağlamalıdır.

Bu eşikleri anlamada kritik olan, "konsantrasyon" hesaplama temellerinin bölgesel olarak nasıl farklılaştığını anlamaktır. Avrupa'nın "eşya" tanımı, ticari olarak dağıtılan bileşenleri ayrı eşyalar olarak ele alan 2015 Avrupa Mahkemesi ilkesini takip etmektedir. Bunun aksine, ABD EPA, eşyaları tam olarak pazarlanan ürünler olarak tanımlamaktadır.

Artan düzenleyici incelemelere rağmen, PFAS tanımları yetki alanları arasında tutarsız olmaya devam ediyor ve bu durum ek uyumluluk zorlukları yaratıyor. Temsili tanımlar şunları içerir:

• AB REACH teklifi:En az bir adet tamamen florlanmış metil (CF3-) veya metilen (-CF2-) karbon atomu (H/Cl/Br/I eki olmadan) içeren maddeler.
• ABD EPA raporlama kuralı:CF2/CF'nin doymuş karbonlar ve R/R'/R″≠H olduğu R-(CF2)-C(F)(R')R″ birimlerini içeren kimyasallar.
• Maine/New York düzenlemeleri:En az bir tamamen florlanmış karbon atomu içeren herhangi bir organik florokimyasal.

Özellikle bazı düzenlemeler, uzun zincirli perfloroalkil karboksilatlar ve sülfonatlar için ABD TSCA'nın SNUR'si gibi yalnızca belirli PFAS listeleri için geçerlidir.

SEMI ve Yarı İletken Endüstrisi Birliği (SIA), -CF2- ve/veya -CF3 moleküler birimleri içeren tüm kimyasalları kapsayan kapsayıcı bir PFAS tanımını benimsemiştir. Bu yaklaşım, sektörün kapsamlı risk yönetimi ve sürdürülebilir kalkınmaya olan bağlılığını yansıtıyor.

PFAS ailesi yaygın olarak bilinenden çok daha büyüktür. ABD EPA, 12.000'den fazla benzersiz PFAS maddesini içeren bir "Liste Listesi" veritabanını tutmaktadır; bu, gerçek PFAS uygulamalarının, mevcut düzenlemelerin ele aldığından daha geniş aralıkları içerebileceğini düşündürmektedir.

Birçok endüstriyel malzeme kimyasal isimler yerine ticari isimler kullandığından, doğru PFAS yönetimi floropolimer adlandırma kurallarının anlaşılmasını gerektirir. Yaygın floropolimerler (tümü PFAS) şunları içerir:

• ECTFE (Etilen Kloro Tri Floro Etilen)
• ETFE (Etilen Tetra Floro Etilen)
• FEP (Florlu Etilen Propilen)
• PCTFE/PTFCE (Poli KloroTri Floro Etilen)
• PFA (Floroalkoksi Alkan Başına)
• PTFE (Poli Tetra Floro Etilen)
• PVDF (Poli Viniliden Florür)
• PVF (Polivinil florür)

Floroelastomerler (FKM/FPM) ve perfloroelastomerler (FFKM/FFPM), belirli CAS numaralarından yoksundur ve bileşimleri üreticiye göre değişir. Lisanslı floropolimer ürünlerinin ticari adlarının çoğalması, malzemenin tanımlanmasını daha da karmaşık hale getirmektedir.